مقاصد
سایت باستانشناسی تروی متشکل از نه لایه باستانشناسی اصلی است، که اولین لایه آن به اوایل عصر برنز و آخرین لایه آن به دوران روم شرقی برمیگردد. این سایت باستانشناسی به عنوان یک مقصد گردشگری بر روی عموم باز است و در سال 1998 به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده شد. تماشای دیوارهای باستانی تروی، بالا رفتن از اطراف این خرابهها و خیره شدن به ترواد (دشتهای تروی) به سمت آبهای داردانل و تپههای گالیپولی پشت آن هیجانانگیز است. فقط از گذشتن از میان لایههای سکونتگاهها و زمان این مکان باستانی تروی لذت ببرید. این ویرانههای افسانههایی برای نجوا کردن در گوش شما دارند.
سایت باستانشناسی تروی، چناققلعه
سایت میراث جهانی یونسکو
تروی یا ترویا همانطور که در حماسه ایلیاد هومر ذکر شده است، در ورودی داردانل قرار دارد، در فاصله 30 کیلومتری از غرب چناققلعه. این تنگه صحنه رویدادهای افسانه قهرمان و لئاندر است که کتابی است برای عاشقان اسطورهشناسی یونان. این مکان همچنین جایگاهی مهم در تاریخ دارد. در سال 480 قبل از میلاد، ارتش پارسی خشایارشاه از این تنگه عبور کردند و به پل پانتون رسیدند و اسکندر کبیر نیز در سال 334 قبل از میلاد در لشکرکشی خود به سرزمین پارس همین کار را کرد. این تنگه به عنوان گذرگاه استانبول و دریای سیاه از سمت مدیترانه، همواره دارای اهمیت استراتژیک و اقتصادی زیادی بوده است.
«بادها برای ترویا ثروت به ارمغان آوردند». به راستی، بادهای قدرتمند شمالی این منطقه، کار عبور از داردانل را چالشبرانگیز میکرد و جریانهای متقابل آب پایینتر در زیر داردانل کار را حتی سختتر نیز میکرد. ملوانان متوجه شدند که قرار دادن یک تور عمیق در زیر قایق به آنها اجازه میداد تا جریانهای متقابل آب را به دام بیاندازند و بتوانند از تنگه عبور کنند. در هر صورت، قایقها مجبور بودند در بنادر تروی منتظر بمانند و از آنجایی که این بخش درست در گذرگاه قرار داشت، تجارت باعث ثروتمند شدن زیاد این شهر شد. شکوفایی اقتصادی منجر به غنای فرهنگی شد و کاوشهایی که در این نقطه انجام شده است ثابت میکند که ثروتی که اینجا بوده مشابهی همانی است که در ایلیاد هومر از آن سخن گفته شده است.
کاوشهای باستانشناسی در این منطقه ردیفی از نه لایه اصلی را شناسایی کردهاند که نشاندهنده نه دوره زمانی مختلف است. لایه دیگری در سال 2019 در این منطقه کشف شد که قدمت تروی را به سال 3600 قبل از میلاد برد. تروی ویلا، که بواسطه آتشسوزی که در حدود قرن سیزدهم قبل از میلاد رخ داد و نابود شد، احتمالاً شهر پادشاه پریام است که در ایلیاد هومر توصیف شده است. هومر به تروی در داستانهای پادشاه پریام، هکتور، پاریس و هلن زیبا شهرتی جاودانه بخشید. اسب چوبی نمادین تروجان یادبود این جنگ افسانهای است. کاوشهای باستانشناسی اخیر جای هیچ شکی باقی نگذاشته است که تروی یک شهر آناتولی بوده است. کشف یک تپه مسسنگی در داردانل این خلأ تاریخی را پر کرد و همچنین کشف مهر لوویایی ارتباط لوویایی شهر را ثابت میکند. متون هیتیت از پیمانی بین هیتیتها و شاهزاده آلاکشاندو اهل ویلوشا سخن میگویند که با نام الکساندر اهل ایلیوس یا در ایلیاد هومر با نام پاریس اهل تروی شناخته میشود. در زبان یونانی به تروی در عصر برنز «ویلوسا/تائوریسا» میگفتند. تروی همچنین بهصورت رسمی ادعا دارد که از تبار امپراطور روم تا آینیاس است. امروزه، دیوارهای شهر تروی ششم یادآور شهر هومری بزرگی است که در مقابل یونانیها ایستادگی کردند.
معبد آتنا، مجموعه مگارون مرکزی تروی دوم، کاخ پریام مربوط به تروی ششم، پناهگاه دیمیتر، اودئون و بلوتریون نزدیک آن که از دوران امپراطوری روم بر جای ماندهاند، هنوز در وضعیت نسبتاً خوبی هستند. موزه جدید در تروی حاوی اشیای ارزشمند متعلق به این مکان و بسیاری از گنجینههای دیگر تروی است. گنجینههایی که توسط هاینریش شلیمان برده شدند، خوشبختانه روزی به خانه اصلیشان باز خواهند گشت. در تاریخ 30 سپتامبر 1996، دولت ترکیه سایت تروی و محوطههای اطراف آن را به عنوان «پارک تاریخی ملی» اعلام کرد و این مکان در سال 1998 به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده شد.
