در شرقیترین نقطه دریای مدیترانه، جنوبیترین نقطه دریای اژه، در محل تلاقی تمدنهای کاریایی و لیکیایی، اینجا منطقهای است که رقص توأمان رنگهای سبز و آبی و این تاریخ غنی است. بهشتی روی زمین بین مارماریس و فتحیه، به میزبانی مناطق کویجیقیز، اورتاجه و دالامان. درههای منطقه بین رشتهکوه، که امتداد آن به دریا میرسد، زیستگاههایی دارند که قدمتشان در حدود سههزار سال است.
کائوناس، آخرین شهر بزرگ در بخش جنوبی کاریا، و تِلمِسوس، شهر عظیمی در مرز شمال غربی لیکیه، در ترسیم مرزهای این نقطه نقش دارند. بین این دو شهر باستانی فوقالعاده، شهرهای باستانی نسبتاً کوچکتر زیادی وجود دارند: پیسیلیس، لیدائه، لیسا، کالیندا، کریا، دائهدالا، هیپوکومه، اوکتاپلیس.
مسیرهای پیادهگردی به طول 470 کیلومتر که با تابلوهای راهنمای زردرنگ و نوارهای رنگی قرمز و سفید نشانهگذاری شدهاند و متشکل از «مسیر ساحلی»، «مسیر میانی» و «مسیر شمالی» است که این مسیرها همگی در نقاط مختلف به هم میپیوندند و «مسیر کاریایی» در شرق را به «مسیرهای پیادهگردی فتحیه» و «جاده لیکیایی» وصل میکنند. بسیاری از مسیرها به شکل راه هستند؛ در جایی که هیچ راه دیگری وجود نداشته باشد، از جادههای خاکی استفاده میشود. مسیرهای داخل و خارج شهرها و روستاها آسفالته هستند. این مسیرها بهگونهای طراحی شدهاند که پیادهگردها بتوانند از هر جایی و در هر جهتی حرکتشان را شروع کنند.
در حالی که در «مسیر ساحلی» مناظر دریایی-مردابها و تالابها-باستانشناسی-حیات وحش بهعنوان مهمترین جاذبههای محلی به چشم میخورند، «مسیر شمالی» زندگی روستایی-نواحی کوهستانی-رودخانهها و تنگهها را به پیش چشمانتان میآورد. «مسیر میانی» نسبتاً هموارتر و پیمودن آن آسانتر است و سه شهر را به هم وصل میکند، این مسیر از میان جنگلهای شیرینژد حفاظتشده مختص این محل، چشمههای آبگرم و بازماندههای باستانی میگذرد.