نام باستانی این منطقه فریگیه بود و این منطقه تمام شهرهای امروزی افیون قرهحصار، آنکارا و اسکیشهر و همچنین بخش قابل توجهی از کوتاهیه و بخشهای شمالی قونیه، اسپارتا و بوردور را دربرداشت. نام منطقه برگرفته از فیریگیها است که در قرن دوازدهم پیش از میلاد مسیح از تراکیه به این منطقه آمدند و در آن ساکن شدند و تمدنی قدرتمند را در قرن هفتم پیش از میلاد ایجاد کردند. فیریگیها بهمدت حدوداً پنج قرن اکثریت غالب ساکنان این منطقه بودهاند. این منطقه، که در مرزهای اسکیشهر، کوتاهیه و افیون فعلی است و رد پای تمدن فیریگیها در آن به جا مانده است و ویرانههای تاریخی و دستساختههای باستانی در آن وجود دارند درههای فیریگیایی نامیده میشود.
کلیساها و مقبرههای سلطنتی بسیار مهمی در درههای فیریگیایی وجود دارند. اتاقهای مقبره سنگی متعلق به دوران روم و بیزانس، کلیساها و اقامتگاههای سنگی متعلق به دوران بیزانس، و قلعه آودالاز، جایی که صخرههای سنگی حجاری شده و تبدیل به سکونتگاه شدهاند، همگی در روستای آیازینی قرار دارند که در این دره واقع شده و از دوران فیریگیها به این سو بهعنوان سکونتگاه مهمی از آن استفاده شده است.
جاده فیریگیایی، یکی از معروفترین مسیرهای پیادهروی در ترکیه، دنبالهرو رد پای فیریگیها است که تقریباً 3,000 سال پیش ایجادکننده تمدنی قدرتمند در منطقهای بودند که امروزه آنکارا، افیون قرهحصار، اسکیشهر و کوتاهیه در آن قرار دارند.
جاده فیریگیایی یک مسیر پیادهروی فرهنگی است که در این منطقه، که بهمدت قرنها مسکونی بوده، ایجاد شده است. بنابراین تقریباً تمام دستساختههای فیریگیها در آن به چشم میخورند و مطابق با استانداردهای بینالمللی نشانهگذاری شدهاند.
مجموع طول مسیرهای جاده فیریگیایی تقریباً 500 کیلومتر است. سه منطقه جایگزین برای شروع جاده فیریگیایی وجود دارند: گُردیوم (پُلاتلی، آنکارا)، سِیدلر (افیون قرهحصار) و مزرعه ینیجه (روستای آحمتیناوغلو، کوتاهیه). مسیرهایی که از این مکانها شروع میشوند و از میان درههای فیریگیایی میگذرند در یازلیکایا (خان، اسکیشهر)، یکی از معروفترین مکانهای مسکونی فیریگیها، به هم میرسند.