استانبول میراثی غنی برای مذاهب مختلف دارد و شهری است با ریشههای جهانوطنی عمیق. افراد از مذاهب بسیار مختلف میتوانند محل عبادت خود را در شهر پیدا کنند.
کلیساهای روم شرقی در استانبول ازجمله قدیمیترین امکان عبادتی در جهان است که باقی مانده است. هرچند کلیسای ایاصوفیه، کلیسای مسیح منجی در کورا و کلیسای تئوتوکوس پامماکاریستوس پس از سقوط قسطنطنیه به مسجد تبدیل شدند، زیبایی و میراث هنری آنها هنوز زنده است.
تاریخ کلیسای پامماکاریستوس به قرن هشتم برمیگردد. این کلیسا یکی از مهمترین کلیساهای ارتدکس روم شرقی است که در آن بیشترین حجم از موزائیکهای دوران روم شرقی برای ساخت آن استفاده شده است و البته در قرن پانزدهم به یک مسجد تبدیل شد. امروزه، این سازه نقش یک موزه را دارد و یکی از اصلیترین جاذبههای گردشگری شهر شمرده میشود. دیوارهای این بنا آجری و تاقچهدار هستند و یک صلیب چهارگوش و پنج گنبد دارد؛ دیوارهای داخلی دارای کتیبههای متعلق به رویدادهای مذهبی مختلف در گذشته است.
کلیساهای کاتولیک در استانبول همتا ندارند. سنت آنتونی پادووا، که با نام سنت آنتوان نیز شناخته میشود، بهطرز باورنکردنی مکانی محبوب برای جشن کریسمس است و بزرگترین اجتماع در اینجا اتفاق میوفتد.


کلیسای سنت آنتونی پادووا، به عنوان بزرگترین کلیسای کاتولیک رومی در استانبول، نماد تاریخ مذهب کاتولیک در استانبول است. ظاهر نئوگوتیک ونیزی این بازیلیکای کوچک در اوایل قرن بیستم کامل شد. نمای آجری قرمز، ایوانهای تاقدار، راهروها و تاقها باعث زیبایی هرچه بیشتر معماری آن شدهاند. کشیشهای ایتالیایی، انگلیسی و لهستانی اغلب خدمات مذهبی را به مردم از سرتاسر جهان ارائه میدهند.
کلیساهای سنت پیتر و سنت پاول، با ورودیهای صورتی و بنفش کمرنگ خود، یکی از جذابترین اماکن عبادتی کاتولیک در استانبول به شمار میآیند. این یک کلیسای دومنیکینی کلاسیک است که توسط جنوآییها در سال 1604 ساخته شد. مانند هر کلیسای لاتین دیگر در شهر، طراحی حیاط این کلیسا نیز منعکسکننده قانون عثمانیها مبنی بر ممنوعیت ساخت کلیساهای لاتین در خیابان یا روی تپه است. طراحی این بازیلیکا، که به زیبایی بنا و ویژگیهایش مشهور است، دارای یک محراب در چهار گوشه و یک گنبد به رنگ آبی آسمانی روی شانسل است و با ستارههای سوسوکننده تزئین شده است. فضای بیرونی این بنا نیز، با دیوارهایی پوشیده از کتیبههای زیبا، به اندازه داخلش جذاب است.
کلیسای سنت ماری دراپریس، یکی از قدیمیترین کلیساهای کاتولیک استانبول، منظرهای است باشکوه. سنگهای باشکوه مرمر صورتی ایتالیایی که در سرتاسر کلیسا دیده میشود، به چشم غیرمسلح میگویند که توجه و فکر زیادی در ساخت این کلیسای اواسط دهه 1700 به کار رفته است. در محراب این کلیسای کوچک همچنین یک مجسمه چوبی از مریم باکره وجود دارد.
پاتریارکنشین رومی فِنِر اهمیت ویژهای برای مسیحیان ارتدکس دارد چراکه در مکانی واقع شده است که مکان غسل تعمید نوه دختری شاه کنستانتین، شاهدخت ماریا المپیا بوده است.
بسیاری از امکان عبادی ارتدکس نمای بیرونی نجیب اما زیبایی دارند و کلیسای بلغاری سنت استفان استانبول به راحتی میتواند با زیبایی خود شما را مسحور خود کند. این کلیسا در منطقه فِنِر قرار گرفته است متعلق به مذهب ارتدکس بلغاری است. این کلیسا احتمالاً تنها کلیسایی در منطقه باشد که با چدن ساخته شده است و با نام کلیسای آهنی نیز شناخته میشود. جالب است اشاره شود که این کلیسا در ابتدا بهصورت سازهای چوبی ساخته شد. پس از اینکه سازه اصلی دچار آسیب شد، توسط یک معمار قرن نوزدهمی به یک ساختمان چدنی تبدیل شد و همین امر باعث شد زیبایی آن دوچندان شود.
کلیسای ارتدکس حاجیا تریادا در استانبول یکی از مشهورترین کلیساهای ارتدکس مسیحی در ترکیه است. این کلیسا که قدمتش به قرن نوزدهم میرسد، عبادتگاهی فعال است. حاجیا تریادا را میتوان معادل تقریبی تثلیث مقدس دانست. این کلیسا در منطقه بیاوغلو، نزدیک میدان تقسیم واقع شده است. هرچند دورانی که این کلیسا در آن ساخته شد با محدودیتهایی در معماری شناخته میشود، با این حال این کلیسا در سبک معماری نئوباروک ساخته شده است و همچنین مؤلفههایی از سبکهای معماری بازیلیکا و نئوگوتیک نیز در آن وجود دارد.


کلیسای ارمنی سه محراب، نمونهای جالب از معماری مذهبی در استانبول به شمار میرود. هرچند این کلیسا در اصل در سال 1805 بنا نهاده شد، ساختمان کلیسای فعلی به سال 1838 برمیگردد. این کلیسا که در خیابانی فرعی پنهان شده است، مکان صلح و سکوت است. نمای بیرونی این ساختمان دارای زیبایی ساده و آرامشبخش است. در داخل این کلیسا، چلچراغهای باشکوه، نقاشیهای زنده و یک محراب جالب وجود دارد که مرکز این عبادتگاه به شمار میرود.
کلیسای کریمه یکی از مشهورترین نشانهای برجسته شهر استانبول است. این کلیسا در سال 1868 و به منظور بزرگداشت یاد شهدای جنگ کریمه ساخته شد که به نام کلیسای آنگلیکان نیز مشهور است. این کلیسا را جورج ادموند استریت، معمار مشهور بریتانیایی، با سبک معماری نئوگوتیک ساخت و با معماری متمایز آنجلیکی که کاملاً متفاوت از ساختمانهای پرزرقوبرق عثمانی و اروپایی است که در سرتاسر شهر وجود دارند، آن را به یکی از زیباترین کلیساهای پروتستان تبدیل کرد. این ساختمان، که در میان درختان بلند در باغچهای که دور آن را احاطه کرده است، پنهان شده است اگر در هر یک از شهرهای انگلیس بود مانند خانه به نظر میرسید.