مسجد سلطان احمد، که به عنوان «شگفتی حیرتآور آبی» شناخته میشود، با شش مناره و مجموعهای از گنبدهای زیبای خود، به خاطر کاشیهای آبی غنی و منحصربهفرد سقف خود در سنت ایزنیک شناخته میشود. این مسجد در اوج شکوفایی حکومت شاه احمد اول توسط معمار صدفکار محمد آقا، یکی از مهمترین شاگردان معمار سنان، طراحی و بین سالهای 1609 و 1616 ساخته شد. داخل مسجد، ورودی آن که با چلچراغهای آهنیاش روشن میشود، به اتاق عبادت مرکزی میرسد و فضای داخلی ظریفش با هزاران کاشی تزئین شده است و نور طبیعی از میان پنجرههای تاقدار شیشهای وارد آن میشود و به راستی منبع شگفتی است. در حرمی که در کنار مسجد قرار دارد، قبر احمد اول و همسرش کوسم سلطان قرار دارد.
برای اینکه بتوان بهدرستی معماری مسجد آبی را درک کرد، باید از سمت هیپودروم به آن نزدیک شوید، یعنی از سمت غرب، تا بتوانید از این اعجاز واقعاً لذت ببرید.
مسجد رستم پاشا، که جواهری زیبا برای عبادت است و توسط یکی از اقوام سلیمان محتشم در اواسط دهه 1500 ساخته شد، نشان برجستهای زیبا و آرامشبخش در محله امینونو است، که در مجاورت حاصیرچیلار چارشیسی (بازار حصیربافان) قرار دارد.


فضای داخلی این مسجد با کاشیهای بسیار ظریف با نقوش گل و رنگهای تیره تزئین شده است و هرچند مسجدی کوچک است، با این حال ابعاد فوقالعادهای دارد و داخل آن پوشیده از جالبترین فاینزهای (کاشی معرق) ایزنیک است که تا کنون ساخته شدهاند.
این کاشیها، که در اوج برتری ایزنیکها ساخته شدهاند، دارای رنگ قرمز مشهوری هستند که کاشیکاران دیگر به آن حسادت داشتند؛، درست کردن رنگهای آبی، زرد، سفید و سبز آسان بود اما درست کردن کاشی رنگ قرمز بهشدت سخت بود.
بخش بیرونی این مسجد دارای حیاط حیرتانگیزی است که مناظر جالب دارد و ستونهای باستانی در آنها استفاده شده است. حتماً از راهپله پرپیچوخم آن بالا بروید، که باعث وجهه عرفانی و شکوه این مکان مذهبی عثمانی شده است.